Interview met Michelle Delleman

Interview met Michelle Delleman, buddyzorg coördinator bij Schorer 

Michelle Delleman, 41 jaar, werkt alweer ruim 10 jaar bij Schorer, een trouwe adverteerder in Tennisenzo. 

Hoe ben je bij Schorer terecht gekomen?

Met haar opleiding Maatschappelijk werk, werkte Michelle destijds bij de buddyzorg van Stichting de Regenboog: één van de convenantpartners van Schorer. Er was een paar keer per jaar overleg met elkaar en daar maakte ze kennis met de coördinatoren van Schorer Buddyzorg. Na haar vertrek bij de Regenboog kon ze bij toeval tijdelijk aan de slag als buddyzorg coördinator. Ze paste goed in het team en “tijdelijk” werd omgezet in “vast”.

Is er veel veranderd in die 10 jaar?

Enorm veel. Toen Michelle bij Schorer aan de slag ging, richtte de buddyzorg zich nog enkel op homomannen en lesbische vrouwen met HIV. Inmiddels biedt Schorer Buddyzorg ondersteuning aan alle homomannen, lesbische vrouwen, bi-mannen en -vrouwen en transgenders die om wat voor reden dan ook tijdelijk wat extra steun en aandacht kunnen gebruiken van iemand anders dan een hulpverlener, vriend of familielid. De meeste mensen die om buddy ondersteuning vragen hebben niet veel mensen om zich heen en vaak meerdere problemen tegelijkertijd (bijvoorbeeld HIV, kanker, reuma, diverse lichamelijke klachten, onverwerkte rouw, schulden, relatieproblemen, gepest worden op straat, etc.). Een buddy kan dan een luisterend oor bieden, gezelschap, wat praktische hulp of ondersteuning bij het volhouden van een therapie. Iemand staat er daardoor niet meer helemaal alleen voor, wat een enorm verschil kan maken.

De inzet van een buddy betekent vaak dat iemand zich sterker voelt, weer meer aan kan, zich wat minder eenzaam voelt, zich gestimuleerd voelt bepaalde dingen, hoe klein ook, weer op te pakken. Regelmatig komt het voor dat een contact afgerond kan worden omdat iemand het weer redt zonder buddy. Dat is natuurlijk super!

Ook dat is natuurlijk wel een enorm verschil met vroeger: gaf een buddy vroeger stervensbegeleiding, tegenwoordig is dat vooral levensbegeleiding.

Hoe vind je het om bij Schorer te werken?

Het werken bij Schorer bevalt Michelle goed. Er zijn leuke collega’s, het takenpakket bevalt  en er is een fantastische groep van mensen die zich vrijwillig inzetten. Michelle meent dat problemen die zich voordoen in de maatschappij niet enkel bij de hulpverlening of politiek horen maar van de hele samenleving zijn, dat je -zoals in ons geval- met elkaar een beetje zorgt voor de mensen die het wat minder goed getroffen hebben. Daar moet dan wel tegenover staan dat je dan als organisatie goed zorgt voor je vrijwilligers, dat de randvoorwaarden om vrijwilligerswerk te doen zo optimaal mogelijk zijn, dat je de boel dus gewoon goed regelt. En dat vindt Michelle leuk om te doen: regelen, organiseren, alles op elkaar afstemmen, zorgen dat er een goed aandachtsbeleid is, dat er begeleiding is, dat de sfeer goed is, etc. Natuurlijk doet ze dit niet alleen, haar collega’s bij de buddyzorg vinden dit net zo belangrijk en dragen hier ook hun steentje aan bij.

Wat Michelle kenmerkend vind voor de vrijwilligers van heel Schorer, (er is meer dan enkel buddywerk) is dat ze enorm betrokken zijn bij de Schorer en heel bewust kiezen voor Schorer als organisatie om vrijwilligerswerk voor te doen. Het solidariteitsgehalte is hoog, de betrokkenheid groot. Iedereen brengt zijn eigen persoonlijkheid en deskundigheid mee en vooral ook veel positieve energie. Zoals een van voormalige trainers het zei: het samenwerken met vrijwilligers bij Schorer werkt als een soort tegengif in deze wat individualistische en soms negatieve maatschappij. Voor Michelle heel herkenbaar en nog altijd van toepassing.

Gelukkig zijn er ook bij Smashing Pink vrijwilligers die als buddy werken. Maar hoewel er ruim 200 buddy’s werkzaam zijn, is er nog steeds een tekort! Dus 

MAAK DE BUDDY IN JE LOS

www.schorer.nl/buddyzorg